Hoe gaat het nu met je?

Ik heb al even niks van me laten horen, maar tadaaaaa……hier ben ik weer met een update.
Hoe gaat het nu met je?
Tsja… wat zal ik daarop zeggen.

Het ging eigenlijk wel goed met mij. Ik had mijn werk uren weer opgebouwd naar hoe het was voordat ik de diagnose Sarcoïdose heb gekregen. Ik at gezond, ging naar de sportschool en had een goed ritme gevonden om de dagen goed door te komen.
Zelf in de weekenden kon ik weer leuke dingen doen zonder vermoeidheidsklachten.

Maar de afgelopen weken merkte ik dat de vermoeidheid weer kwam opdagen. Elke dag iets eerder dan de dag ervoor. Ik was al een paar keer eerder naar huis gegaan van het werk, meer rust genomen in de weekenden. Waar het ineens vandaan komt weet ik niet.
Komt het omdat het sporten is vervallen? Ik heb moeite om dit doordeweeks te combineren met een vermoeiende werkdag.
Komt het doordat ik wat minder gezond ben gaan eten? Zo min mogelijk suikers eten blijft erg lastig voor mij. Er komt elke week wel iets lekkers in de boodschappen kar. In het begin kon ik het koekje bij de thee beperken tot 2 stuks, maar nu is die beperking weer ver te zoeken.
Komt het door de donkere dagen waar we nu inzitten of door de klok die afgelopen weekend terug is gezet?
Heb ik iets onder de leden misschien? Op het werk lopen een aantal collega’s te hoesten of zijn al verkouden.

Het ligt niet aan te weinig slaap, ik slaap juist beter dan tevoren.
Ga op tijd naar bed en lig toch zeker minimaal 8 uur te slapen, moet er wel één keer uit om te plassen en wordt een paar keer wakker van een opvlieger maar val daarna weer heel makkelijk in slaap.

De laatste twee weken merk ik dat vanaf 15 uur de moeheid zijn intrede begint te doen, ik werk tot 17 uur en moet dus nog even door.
Eigenlijk is dat niet goed, ik heb vandaag ook aan de bel getrokken en een fijn gesprek met mijn baas gehad. Door de vermoeidheid ga ik onoplettend rijden wat al 3 x bijna fout is gegaan. Samen met mijn baas overlegd dat het beter is als ik elke dag tot een uur of 2 of 3 op kantoor werk, dan naar huis ga en daar het werk voortzet tot 17 uur.
We moeten samen naar een manier zoeken die voor ons beide goed werkt. Prettig zo’n baas die met je meedenkt, hij heeft ingestemd met het deels thuiswerken.

In de laatste week van november moet ik weer bloed prikken en urine inleveren om de bloedwaardes te bepalen. Aansluitend de uitslag bij de internist bespreken en kijken hoe nu verder. Ik ben benieuwd of de waardes nog zo goed zijn, we zullen zien.

Op de vraag Hoe gaat het nu met je? kan ik inmiddels antwoorden dat het even iets minder goed gaat met mij.